บทนำ
เขามันคือคนบาปหนา เป็นคนบ้าคลั่งเกินจะเยียวยาแล้วแหละ เขาเหมือนถูกสาปตั้งแต่เกิดให้เป็นแบบนี้แต่ยินดีรับทุกอย่างที่หล่อหลอมให้แข็งแกร่ง ความเลวร้ายของเขานับวันยิ่งแผ่ขยายออร่าดำมืดและใครก็ตามที่แตะต้องแก้วตาดวงใจไม่มีทางตายดีอย่างแน่นอน ปืนสีดำสนิทจ่อหน้ากลางหน้าฝากของอีกฝ่าย ใบหน้านิ่งเฉยขัดกับแววตาเหี้ยมเกียมไม่มีความลังเลแม้แต่นิดน้อยที่ต้องปลิดชีวิตคนด้วยความตั้งใจ
"เมียกูใช่เพื่อนเล่นมึงเหรอ!?"
"ผมไม่ได้ตั้งใจ เขาจ้างผมมา!!"
"งั้นก็...ก็ไปรอเอาค่าจ้างในนรก อีกเดี๋ยวกูจะส่งมันตามมึงไปแน่นอน"
ปัง!!
เรื่อง สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย
หน้าที่หลักคือผัวในความลับ...มั้ง! หน้าที่รองที่บอดี้การ์ดประจำตัวแม่คุณทูนหัวที่กำลังเท้าเอวใส่แล้ววีนฉ่ำแบบไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย นู้นก็จะเอา นี่ก็จะเอา คิดบวกไม่เคยมีแต่พร้อมบวกไม่เคยขาด เดือดร้อนผัวก็วิ่งสี่คูณร้อยลากขึ้นรถตลอด
เด็กดื้อต้องโดนอะไรกูไม่รู้
แต่เท่าที่รู้คือต้องหาอะไรปิดปากเมียแล้ว!!
"โธ่เว้ย!! ออกไปแล้วไม่ต้องมาให้เห็นหน้า!"
"กล้าไล่ผัวเหรอ!?"
"แล้วคิดว่าฉันไล่หมารึไงเล่า ออกไป!!"
บท 1
“เชิญครับนายน้อย นายใหญ่รออยู่”
“มีเรื่องอะไรรึเปล่าถึงเรียกฉันกลับมาด่วนมากขนาดนี้”
“เอ่อ…คือว่า…ไม่รู้ครับนายน้อย”
ใบหน้าบึ้งตึงเบ้ปากด้วยความขัดใจมาก แล้วเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ที่พ่อย้ายมาอยู่ได้สักพักใหญ่แล้วล่ะ ส่วนเขาอยู่บ้านของตัวเองที่ไม่ไกลกันมากหรอก การที่แยกกันอยู่แบบนี้มันไม่ได้มีเหตุผลอะไรนอกจากพ่อติดหญิง พ่อเลี้ยงเด็กเยอะมาก ส่วนเขาก็ชอบชวนเพื่อนมากินเหล้าด้วยกันที่บ้าน พอเมาแล้วเผลอไปมองอีกหนูคนโปรดของพ่อแล้วถูกด่าทุกที ดังนั้นแยกกันอยู่น่ะดีที่สุดแล้วแหละ
บ้านหลังนี้ซ่อนถุงยางอนามัยเต็มไปหมด
พ่อแม่งสำส่อนฉิบหาย
ไคโรเดินผ่านผู้หญิงคนใหม่ของพ่อที่ยิ้มหวานให้แล้วก็รู้สึกขนลุกขนพองไปหมด คือไม่ใช่ว่าเขาตายด้านหรือไม่ชอบเซ็กซ์นะ แต่การจะได้ผู้หญิงคนเดียวกันกับพ่อตัวเองมันก็เหี้ยเกินไปไง ขนาดของเพื่อนเขายังไม่กินต่อเลย ส่วนใหญ่ผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์ด้วยจะเป็นวันไนท์สแตนด์ที่บาร์หรูสักแห่ง ไม่ก็เด็กที่เลี้ยงเอาไว้สนองตัณหา เรื่องความรักมันห่างไกลตัวมากและไม่น่าเชื่อว่ามีอยู่จริง
ทุกวันนี้แม่เป็นใครเขายังไม่รู้เลย
พ่อน่าจะมั่วจนเผลอทำสาวท้องเลยได้เขามา
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องทำงานของพ่อที่ค่อนข้างเรียบง่ายมาก แล้วเดินไปเทเหล้าดื่มเบาๆเผื่อเรื่องที่จะคุยมันเครียดเกินไป หรืออยู่ดีๆปัญหาก็วิ่งเข้าชน เขาเดาไม่ถูกเท่าไรว่ามีเรื่องอะไรกันแน่ ช่วงนี้เขาไม่ได้ไปตีกับใครเลย ไล่ยิงคนอื่นก็ไม่ได้ทำเพราะงานยุ่ง หรือแอบเผาบ้านใครก็ไม่ได้ทำนะ แต่เมื่อวันก่อนที่ส่งระเบิดไปให้เพื่อนเก่าจนมันแตกตื่นกันหมด
เขาไม่ได้ก่อเรื่องจนเป็นปัญหาให้พ่อตามแก้
“ล็อกประตูด้วย”
“ทำหน้าเครียดจนตีนกาขึ้นแล้วพ่อ”
“ตีนพ่อนี่สิจะไปอยู่ที่หน้าแก!”
“แซวนิดหน่อยทำเป็นโกรธจนหน้าย่นไปได้”
“ไอ้ไคโร!!”
“โมโหมากระวังความดันขึ้นจนเส้นเลือดในสมองแตกตายนะพ่อ”
“ไอ้ลูกปากหมาสันดานเสีย!”
“แหม่…พ่อนิสัยดีมากมั้ง!”
“ไอ้ลูกเวร!!”
“สรุปมีอะไรครับคุณพ่อ?”
“ฉันต้องการให้แกไปพาตัวเด็กคนหนึ่งมาที่นี่”
“เมียใหม่พ่อหนีเหรอถึงใช้ให้ผมไปตาม”
“ไม่ใช่เมียของพ่อ น้องเขาเป็นลูกสาวเพื่อนรักของพ่อ”
“ก็ส่งลูกน้องไปดิจะยากอะไร ช่วงนี้ผมก็งานยุ่งมากนะ ผมไม่มีเวลาไปรับลูกเพื่อนพ่อมาให้หรอก”
“ฉันต้องการคนที่ไว้ใจได้ งานนี้เสี่ยงอันตรายมาก ถ้าหากแกพามาได้น้องออกมาได้อย่างปลอดภัย บริษัทนี้ฉันยกให้”
“นึกว่ายกให้ทุกบริษัทของพ่อซะอีก”
“ถ้าแกไม่ไปฉันจะให้คนอื่นไปแทน แล้วยกบริษัทนี้ให้ดูแล”
“ไหนขอดูหนังหน้าหน่อยสิว่าดีพอจะให้ไปรับมาไหม” พ่อแทบจะโยนไอแพดให้ด้วยความรัก เขาหยิบขึ้นมาเปิดอ่านเกี่ยวกับข้อมูลต่างๆที่พ่อสรุปมาให้ เพื่อนคนนี้ของพ่อเขาเคยเจอเมื่อหลายปีก่อนที่งานเลี้ยงฉลองบริษัท คนนี้ถือหุ้นส่วนหลายบริษัทและน่าจะคอยอยู่เบื้องหลังให้พ่อด้วย
เห็นแบบนี้แล้วค่อยน่าจะไปช่วยหน่อย
แต่ต้องวางแผนให้ดี
เมื่อสองวันที่แล้วโดนถล่มยับคาบ้าน ลูกสาวยังอยู่ในบ้านแต่ไม่มีใครหาตัวเจอคาดว่าน่าจะซ่อนตัวอยู่สักแห่งในคฤหาสน์หลังนั้น พื้นเป็นเกาะส่วนตัว ลูกน้องหนีออกมาได้แทบจะหมดแล้ว เพื่อนของพ่ออยู่โรงพยาบาลอาการโคม่า ที่นั่นยังมีพวกมันแฝงตัวอยู่และคาดว่ารอจัดการเด็กคนนั้นด้วย
อายุแค่สิบแปดปีมีอะไรซ่อนไว้นะ
หน้าตาสวยดีนะเนี่ย ไปรับก็ได้เผื่อได้เอา
“ตกลงครับพ่อ ผมจะเดินทางเย็นนี้
“อย่าให้เป็นอะไรเด็ดขาด!”
“ไม่ให้ตายหรอก แล้วยัยเด็กนี่สำคัญยังไง?”
“รู้ความลับที่เพื่อนพ่อกำลังจะส่งมาให้”
“อ่อ แล้วแฟนยัยเด็กนี่ล่ะไม่มาช่วยเหรอ เผื่อเห็นหน้าผมแล้วไม่ไว้ใจ”
“วาเลนไม่มีแฟน ถ้าเจอน้องก็ต่อสายมาหาพ่อได้เลย พ่อจะอธิบายทุกอย่างให้น้องฟังเอง แล้วจะให้น้องมาเรียนที่นี่ด้วย ส่วนแกอย่าไปกวนประสาทวาเลนเชียวล่ะ!”
“นี่พ่อเห็นผมเป็นคนยังไงเนี่ย?”
“ชั่ว”
บทล่าสุด
#118 บทที่ 118 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย ( จบ )
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#117 บทที่ 117 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 117
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#116 บทที่ 116 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 116
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#115 บทที่ 115 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 115
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#114 บทที่ 114 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 114
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#113 บทที่ 113 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 113
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#112 บทที่ 112 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 112
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#111 บทที่ 111 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 111
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#110 บทที่ 110 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 110
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#109 บทที่ 109 สุนัขหน้าโหดโคตรรักเมีย 109
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













